...

[بر سرِ کوی وصالش سرِ کاریم هنوز...][...اُرشُدنا الی الطّریق و اَوقفنی علی مراکزِ اضطراری]

...

[بر سرِ کوی وصالش سرِ کاریم هنوز...][...اُرشُدنا الی الطّریق و اَوقفنی علی مراکزِ اضطراری]

بایگانی

نیهیلیسم اسلامی

سه شنبه, ۸ مرداد ۱۳۸۷، ۰۸:۳۰ ق.ظ

خیلی از ما خیلی از موقع ها بیقراریم در قفس تنگی گویا محبوسیم . حالمان حال فراق است . انگار که گم شده ای داریم یا دورافتاده ایم از منشاء ای -

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم؟

اما حقیقت چیست؟ شاید این باشد که نیهیلیسم مرحله ای از زندگی هرشخصی است که رو به تفکر و تاملی کلی از عالم می آورد.

ما چطور می توانیم شهود کنیم که یار بی پرده از در و دیوار... در تجلی است یا اولی الابصار 

آنها که به عقل پناه برده اند بی عقل ترین انسانها هستند و گویا بسیاری از ما بی عقلیم (افلا تعقلون) چرا که برای آنچه که از حوزه ی تدبیر عقل خارج است بدان پناه برده ایم . ما در بهترین حالت نیهیلیستهای مسلمانی هستیم که تنها به قالوا بلی دلبسته ایم بی اینکه شهودی داشته باشیم . از اصحاب یومنون بالغیب هم که نیستیم... چرا که از منزل آگاهی تا یقیین بسیار فاصله است.

برای ما که باید با عقل جزوی و انتزاعی خویش باور کنیم که آری... هرکسی کو دور ماند از اصل خویش... باز جوید روزگار وصل خویش، برای این ما سخت است. چون دل شهود می کند و هرکه مغفول است از این طریق در عالم انتزاع خویش می زید .

خیز و بگریز از جهان عقل و هوش... بر نوای چنگ و نی انداز گوش

نیهیلیسم اسلامی مرحله ای از زندگی ما مسلمانان این دوره است که باید از آن بگذریم. خاصه در این عصر که همه چیز رنگ نیستی می دهد وخاصه آنهایی که دینداری خود را با تفکر شروع می کنند نه تقلید. حتی عارفان نظری نیز - به مانند بسیاری از شرق شناسان وغربزدگان - که دائماً در ثقل الفاظِ حالاتِ عارفانه اند اگر از ننگ تملق و  رنگ تعلق به در آیند با نیهیلیسم مواجه می شوند .

از این گذرِ گذار باید گذشت و ما هم آمده ایم که بگذریم اما نه با عقلمان. چرا که مهبط وحی جای دیگر است و اگر عقل مرکب ما شد عقال مقصدمان خواهد شد و آن جا دیگر خبری از نا کجا آباد نیست . آنجا همان منتهای نیهیلیسم است منتهی خارج از عالم ماده .

این ما ومنی جمله ز عقل است و عقال است

در خلوت مستان نه منی هست و نه مایی

۸۷/۰۵/۰۸
مصطفی عمانیان

نظرات  (۱)

بیا تبیان...
انجمن حوزه ومعارف در بحث ها شرکت کنید